Voor de Italiaanse keuken kun je ons ’s nachts wakker maken en gelukkig is deze categorie ruimschoots in Berlijn vertegenwoordigd. Momenteel zeer in trek is Delizie (oftewel heerlijkheden) d’Italia in hartje Prenzlauer Berg, dus die moeten wij maar eens proberen. Maar eerst laten we uitgebreid de witte wijn doorkomen in het befaamde café November, op de hoek van de Husemannstrasse en de Sredzkistrasse.

Bij binnenkomst in Delizie lopen wij meteen een van de obers van Al Petrocelli op de Kurfürstendamm tegen het lijf, die een praatje maakt met zijn collega’s uit het wilde oosten (of is hij aan het solliciteren?). Beide restaurants hebben een beetje dezelfde authentiek Italiaanse sfeer, die ons goed bevalt. Delizie is misschien nog wat comfortabeler, niet alleen omdat het er kleiner is en je er ruimer zit aan de tafeltjes met vriendelijke rood-wit geblokte tafelkleedjes, maar vooral omdat het er rustiger is en je zonder stemverheffing kunt spreken. Hier geen dravende en roepende obers, noch luidruchtige achtergrondmuziek, behalve het bescheiden live optreden van een klarinettist, halverwege de avond.

De bediening is professioneel en vriendelijk; de uitgebreide kaart bevat alle klassiekers uit de Italiaanse keuken (saltimbocca, verse pasta’s, carpaccio’s), terwijl men bovendien nog een flink aantal specialiteiten van de dag aanbiedt, waaronder tonijn, dorade, konijn en lamskoteletten. De wijnkaart biedt volop keus.

Wat aten wij?

Wij kiezen een gezamenlijke antipasto-schotel, en als hoofdgerechten de lamskoteletten en de tonijn. Voor de rode wijn valt de keus zoals zo vaak op de Salice Salentino uit Puglia, de hak van de laars (samen met Sicilië de grootste wijnproducent van Italië). Een prima wijn voor nog geen 19 euro. We krijgen een mandje goed brood en een bakje mooie zwarte olijven.

De antipasto is zoals het hoort: een beetje van alles. Geurige salami, mooie vitello tonnato, mozzarella met tomaat, gemarineerde champignons. De porties hadden voor ons overigens net iets royaler mogen uitvallen, wij verdenken de keuken er bij zo’n bestelling altijd van dat men stiekem anderhalve schotel in plaats van een dubbele serveert.

Vervolgens wordt verrassenderwijs een salade voor ons neergezet, als tussengerecht (in het vervolg graag olie en azijn standaard op tafel!), waarna met gezwinde spoed de hoofdgerechten volgen. De tonijn is fors uitgevallen en voorbeeldig gegrild, mals en sappig; datzelfde geldt voor de lamskoteletjes, die precies zo “medium” worden opgediend als ze besteld waren. De nagerechten (tiramisu, tartuffo) klinken verleidelijk genoeg, maar soms moet je nee zeggen. Wij volstaan dus met koffie. De rekening bedraagt 60 euro; niet goedkoop voor Prenzlauer Berg, maar wij hebben het er graag voor over.

U-Bahn 2, Senefelder Platz