|
Restaurants - top (2 sterren) - Fischers Fritz Berlijn mag topkok Christian Lohse meer dan dankbaar zijn, want dankzij dit culinaire genie beschikt de stad nu eindelijk over een restaurant met twee michelinsterren. In hotel The Regent, bij de prachtige Gendarmenmarkt, op de hoek van de Charlottenstrasse en de Französische Strasse, bevindt zich Fischers Fritz, zoals de naam al aangeeft gespecialiseerd in visgerechten. Passend gekleed en aangemoedigd door het sympathiek geprijsde middagmenu dat elke dag geserveerd wordt, betreden wij het hotel, waar wij netjes begeleid worden naar het restaurant. “Louis Toujours” mompelt Jan bij het zien van het interieur met veel kroonluchters, felgekleurde kunstwerken aan de muur, knusse hoekjes en houten lambriseringen. Een discreet stukje vioolmuziek completeert het beeld. Sfeervol, maar al met al wel erg namaak-klassiek en het heeft niets Berlijns; je vindt het overal, van Hongkong tot Sydney en van Madrid tot Buenos Aires. Niettemin, het is aangenaam en we strijken dan ook vol verwachting neer in het restaurant, dat tot onze verrassing nauwelijks voor een derde gevuld is. Het personeel daarentegen is ruim vertegenwoordigd en voldoet aan alle eisen die aan een twee-sterrenrestaurant gesteld mogen worden. Men is zeer attent en alert, maar niet opdringerig; een weggegleden servet wordt onmiddellijk discreet verwijderd en vervangen door een nieuwe, en als wij ter wille van deze rubriek proberen wat over te schrijven uit de menukaart wordt ons vriendelijk een mapje met spijskaart en andere informatie overhandigd. Het middagmenu is zoals beloofd redelijk geprijsd voor een restaurant van deze klasse. Een twee-gangenmenu kost 27 euro, voor drie gangen betaalt men 35 euro. Prijzen die ’s avonds uiteraard per gerecht neergeteld moeten worden. Maar dan krijg je ook heerlijkheden voorgeschoteld als gebakken kreeft met kalfszwezerik (38,-), coquilles St. Jacques in peterseliepuree (36,-) of langoustines van de grill en als tartaar (42,-). En dan hebben het nog maar over de voorgerechten. De hoofdgerechten variëren in prijs tussen de 40 euro (geroosterde kabeljauwfilet met groenten), 54 euro (zeetong met zwarte truffel) en tarbot met paddestoelen (60 euro). Een hele kreeft, aan tafel bereid, kost 135 euro per persoon en wie niet van vis houdt kan zich vergrijpen aan de wilde eend of kalfsbraadstuk, beide rond de 45 euro. Menu’s zijn er ’s avonds natuurlijk ook: drie gangen voor 75 euro (met wijting als hoofdgerecht) en een zogeheten prestige-menu van vier, vijf of zes gangen dat toch nog wel betrekkelijk licht verteerbaar lijkt: terrine van ganzenlever en de gerookte paling, maisroomsoep met langoustine, gegrilde kabeljauw, kaas en een kersensoepje. Maximaal 135 euro voor wie zes gangen wenst, wie aan vier gangen genoeg heeft is 95 euro kwijt. Niet voor iedereen weggelegd dus, maar de gast zal geen spijt hebben van zijn keuze, concluderen wij na afloop van onze eigen lunch. Bovenmatig duur is helaas de wijn: gemiddeld 10 euro per glas (0,1 l) voor bijvoorbeeld een overigens geurige Riesling, met uitschieters van 18 euro voor een even klein glas indrukwekkende Pauillac, het zijn fraaie wijnen, maar dit prijsniveau is niet leuk meer. Wat aten wij? Het is een prachtige lunchkaart en we aarzelen tussen een of twee voorgerechten. Uit de keuken komen kleine, nouvelle cuisine-achtige porties, dus wat dat betreft zouden we van elke gang wel twee gerechten kunnen nemen. We hebben onder meer de keuze uit gemarineerde sardines met walnoten, een vegetarisch gerecht van pompoen, witlof en paprika, carpaccio van steur met viseitjes van beekforel, tartaar van gerookte paling en een salade van schorseneren met truffel. Als hoofdgerecht vermeldt de kaart zalmfilet met ijskoude avocadocrème, beekforel met oesterzwammen, doradefilet met ratatouille, plakjes kabeljauw met spek en garnalen, scholfilet, risotto met wijting en voor de vleeseters zuiglam. Uiteindelijk besluiten we tot 1 voorgerecht en 1 hoofdgerecht. Als hoofdgerecht kiezen we beiden voor een van de specialiteiten van het huis: tartaar van gerookte paling uit de rivier de Havel met groene appel en mierikswortel. Een goede keuze, naar blijkt - niet vet, heerlijk fris en een prachtige rooksmaak. Een klein maar hemels hapje, we hebben de smaak te pakken en zouden er nog wel vijf tot ons kunnen nemen. Gelukkig arriveren vrij snel daarna de hoofdgerechten: voor Marjolijn een krokant gebakken stukje smakelijke scholfilet met gesmoorde komkommer, grove mosterd en mosterdroom, voor Jan een onberispelijke risotto van pompoen met gegrilde wijting en truffelsaus. De graatrijke wijting hoort eigenlijk niet tot onze favoriete vissen, maar met dit gerecht levert de kok het overtuigende bewijs dat het een onderschatte vissoort is, die ten onrechte vaak aan de kat wordt gevoerd. Voor de liefhebbers van zoete desserts biedt de kaart uiteraard tal van creaties, maar die laten wij graag aan anderen over. Jan houdt het op een kopje koffie, die tot zijn vreugde (ongevraagd) met een kannetje warme melk wordt opgediend en Marjolijn laat de rijkelijk gesorteerde kaaswagen nog even voorrijden. Nadat de gekozen 5 stukjes op het bord gedrapeerd zijn, wijst de ober er nog even fijntjes op dat die van rechts naar links moeten worden genuttigd. De kazen zijn namelijk gerangschikt naar smaak: de meest neutrale rechts en de meest uitgesprokene links. Dat zijn de details waaraan men twee sterren dankt. Inclusief drie glazen wijn en een fles Peterstaler mineraalwater ad 9,50 zijn we 120 euro armer, maar een gastronomische top-ervaring rijker, al is de ambiance aanmerkelijk minder spectaculair dan de transparante magie van het een-sterrenrestaurant Facil in hotel The Mandala. We besluiten nog eens terug te komen op een feestelijke zondagmiddag. |
Fischers Fritz |
|