Wereldberoemd, dat kleine restaurant Florian aan de Grolmanstrasse bij de Savignyplatz: het heeft zelfs meerdere malen de kolommen van de New York Times en de Boston Globe gehaald, aldus de trotse website. De Michelingids heeft de vermelding enkele jaren geleden laten vallen, wat vreemd is, omdat het opgeklopte Daimlers aan de Kurfürstendamm (zie elders op deze site) wel door de keuring kwam. Op 12 december 2007 schreef The New York Times dat West-Berlijn weer geheel in opkomst is als reactie op de “over-hyped East” en dat bijvoorbeeld veel galeriehouders westwaarts trekken. Het West-Berlijn van David Bowie en Iggy Pop komt weer helemaal terug, aldus de auteur van het stuk, die daarbij ook lovende woorden wijdt aan het kleine restaurant van de prominenten, de filmregisseurs en de televisiepresentatoren: Florian.Wij hadden al enkele malen geprobeerd er binnen te komen, maar zonder reservering maak je geen kans. En wie denkt dat het na een uur of tien misschien rustiger is, komt bedrogen uit; naarmate de avond vordert, wordt het steeds drukker. Dan staan de gasten ook bij de bar en midden in de zaak een glas te drinken en te praten. Het maakt voor de service geen verschil - die blijft professioneel, snel en vriendelijk. Het is een klassiek aandoend lokaal, met mooi gedekte tafels, verdeeld over 4 ruimten, waaruit blijkt dat Florian groter is dan op het eerste gezicht lijkt. De tafels voor twee personen zijn wel een beetje aan de krappe kant. Geen hinderlijke achtergrondmuziek. Goed voor een gezellige en intieme avond met zijn tweeën, maar ook met z’n achten of tienen. Charlottenburg ten top: wat ouder, chic publiek, beschaafd artistiek, goed in de kleren, verzorgde dames en heren, vrolijke conversatie.

Wat aten wij?

Marjolijn (die al eerder bij Florian had gegeten met een groep Nederlanders die buitengewoon enthousiast waren) had met een vriend een tafeltje weten te bemachtigen tijdens de Berlinale. Tevoren was gewaarschuwd dat de tafel wegens grote drukte om tien uur weer vrij moest komen, maar daar werd niet streng de hand aan gehouden, want om elf uur besloten we zelf maar eens op te stappen. Toen was de zaak overigens wel afgeladen vol, maar niet op een vervelende manier.

Florian heeft elke dag een nieuwe kaart, met de hand geschreven. Die vermeldde bij ons bezoek linzensoep en runderbouillon voor 5 euro, 3 oesters voor  6,50 en een half dozijn voor 12,50, en aantal andere voorgerechten zoals artisjok (7,90), walnootsalade,  avocado met rivierkreeftjes en ananas (9,50) en tonijncarpaccio (11,50). Bij de hoofdgerechten hadden we de keus tussen Saibling (een soort zalmforel), konijn met amandelen, lamsrugfilet, varkensbraadstuk, hazenpeper, paprika-goulash, citroenkip en de Oostenrijkse klassieker Tafelspitz van kalf (gekookt kalfsvlees met mierikswortelsaus), met prijzen rond de 16 en 17 euro. Vriend nam de carpaccio van tonijn, waarvan hij een groot liefhebber is, en Marjolijn de artisjok. De tonijn was niet alleen flinterdun rauw gesneden, maar ook verwerkt tot een hoopje tartaar, dat alles in een sinaasappel-gembersausje met koriander en geroosterd sesamzaad. Het gerecht zag er mooi uit en smaakte goed, maar de saus overheerste enigszins de delicate smaak van de tonijn, wat jammer was. De knoflookdip bij de malse artisjok (nog lauw, dus vers gekookt) liet niets te wensen over, maar de vinaigrette was nogal vlak van smaak.

We kozen voor een open wijn, hoewel de wijnkelder buitengewoon goed gesorteerd is. Maar ook de open wijnkaart biedt een ruime keuze. Als witte wijnen zijn onder meer Grüner Veltliner en Frankenwein verkrijgbaar in zowel 0,1 als 0,2 l en een halve liter (resp. 2,50 euro, 5  en 12,50) en een Macon Villages voor resp. 3, 6 en 15 euro. Wij namen de Veltliner, fris en soepel, en een grote fles Römerquelle mineraalwater (voor de vriendelijke prijs van 5 euro). Bij het hoofdgerecht lieten we twee glazen Primitivo Salento doorkomen (dezelfde prijs als de witte Macon), een dieprode wijn die uitstekend paste bij wat we voorgeschoteld kregen. Vriend aarzelde tussen de Tafelspitz en de rosé gebraden lamsrugfilet, maar gaf uiteindelijk de voorkeur aan het lam. Dat was mals en goed van smaak, in een korst van kruiden, met sperziebonen en rozemarijngratin. Marjolijn was erg tevreden over de citroenkip, flinke stukken in citroensap gemarineerde kip die mooi van de botjes viel, begeleid door broccoli met amandelen en gnocchi - niet haar favoriete bijgerecht, dus onaangeroerd retour naar de keuken. Koffie tot besluit en voor 87 euro (niet goedkoop, maar wel de moeite waard) hadden we goed gegeten in een bijzonder prettige atmosfeer.

Grolmanstrasse 52
10623 Berlijn

Tel. 030 - 313 91 84

www.restaurant-florian.de

geopend dagelijks van 18.00 tot 03.00 u.

S-Bahnhof Savignyplatz