Wij hadden beiden een financiële meevaller en besloten dit te vieren met een etentje in het legendarische restaurant Hugos in het Intercontinental in Berlijn. De ster van Hugos staat met zijn chef Thomas Kammeier al jaren te stralen aan de Berlijnse culinaire hemel. Het gebouw van Hotel Intercontinental (vroeger Hilton), daterend uit de jaren vijftig, staat inmiddels onder monumentenzorg.  Hugos is gelegen op de veertiende verdieping. Een groot deel van de tafels staat direct aan het raam  en biedt een ongekend fraai uitzicht over de stad. Wij werden die avond getrakteerd op een heftig en spectaculair onweer en genoten elke minuut. Het is dus van belang om bij de reservering om een raamtafel te vragen. Het intieme restaurant (15 tafels en 42 couverts) wordt gekenmerkt door een stijlvolle, elegante en rustige jaren vijftig- inrichting in de beste zin van het woord. Het fraaie KPM-porselein, het mooie fifties glaswerk, het bestek van Christofle en een prachtig bloemstukje completeren het beeld.

De keuken is mediterraan georiënteerd met de nadruk op licht verteerbare en uiterst genuanceerde smaken. De keuze bestond uit drie menu´s en een kleine à la carte selectie. Door de heldere indeling van de menukaart was het voor ons eenvoudig zelf een menu samen te stellen, gebaseerd op de aangeboden gerechten. De prijzen variëren van €90 voor vier gerechten, een vijfgangen vismenu van €100 en een zesgangen degustation menu van €112. Hierbij kozen wij voor een wijn-arrangement van €73, dat die avond uitvoerig werd toegelicht door een uitstekende sommelier.

Gelukkig schenken zij ook Gerolsteiner mineraalwater.

Wij werden zeer snel, hartelijk en uiterst competent bediend, ze lopen zelfs met je mee naar de WC en zodra de tafelboter wat gaat smelten, wordt deze meteen vervangen: een superieure service ervaring! Toen de hoofdkelner (Juliane Schuh) begreep dat wij Nederlanders waren, haalde ze direct Pim de Lange naar onze tafel, bijna afgestudeerd aan de Hogere Hotelschool in Den Haag; hij zou die avond een oogje in het zeil houden.

Wat aten wij?

Wij werden snel verwend met lichte en smakelijke amuses, zoals tomaatbrochettes met gazpacho en heilbot op ratatouille. Wij dronken daarbij een mooie 2007 Riesling Wissenbrunnen, Schloss Schönbrunn, Rheingau. Ons  eerste gerecht bestond uit ministukjes Europese kreeft, min of meer verstopt tussen stukjes abrikoos, saffraan-sinaasappelijs en tahitivanille. Het maakte geen overweldigende indruk. Marjolijns tweede gang was een visschotel van Chef Kammeier. Hiermee was zij gelukkig: een authentieke bouillabaisse, begeleid door saffraanmayonnaise, olijfbrood en Parmezaanse kaas. De Sancerre die dit gerecht begeleidde was een absolute topwijn.

Jan genoot inmiddels van gebakken St Jakobsschelpen en artisjokken met een cracker met ganzenlever. Hierbij werd een 2006 Riesling &Traminer van Martin Schwarz uit Saksen geschonken. Prachtig, maar niet onvergetelijk.

Onze hoofdgerechten waren voor Marjolijn drie stukjes Pauillac lamsrug rug met artisjokken en een paprikasandwich met Arabische aroma´s. Jan, die reerug uit Brandenburg besteld had , kreeg tot zijn grote teleurstelling slechts twee echt minimale stukjes. Dit leidde bij hem tot grote ergernis; gelukkig had de Nederlandse trainee hiervoor begrip en bracht even later een extra bord met een royale portie. Wij dronken hierbij een Merlot, 2005 Amarone Tedesci, niet Marjolijns favoriete druivensoort en deze wijn deed haar niet van gedachten veranderen.

Gelukkig werd veel goed gemaakt door de prachtige kaaswagen met een keur van verrukkelijke gerijpte Franse kazen. Hierbij liet onze tafelkelner Julia Schuh zich weer van haar beste zijde zien en adviseerde ons uitstekend. Jan dronk hierbij een voortreffelijke Duitse dessertwijn en Marjolijn begroette verheugd de eerste lekkere rode wijn van die avond: een Volnay uit de Bourgogne.

Resumé: Hoewel de avond een belevenis was die we niet snel zouden vergeten, kwam dit meer door het spectaculaire onweer en de perfecte bediening dan door de gerechten. De meesterkok wist ons niet op die culinaire hoogtepunten te trakteren, waarop wij  hadden gehoopt. Bovendien werd dit door de karigheid van enkele gerechten (kreeft, hert en lam) geenszins gecompenseerd. Ditzelfde gold voor de wijn:  behalve de Sancerre, de Volnay en de dessertwijn was er geen fles bij die ons liet smeken het etiket van de fles te mogen afweken.

Marjolijn concludeerde terecht dat ons bezoek aan het éénsterren restaurant “Facil” destijds meer indruk had gemaakt. Die keuken was veel spannender en in combinatie met de Zen-achtige ambiance en de magische ruimte met het Anselm Kiefer dak,  is Facil tot nu toe waarlijk een onovertroffen mijlpaal in onze Berlijnse culinaire ontdekkingsreis.

Hotel Intercontinental,  Budapester Strasse 2

Eén Michelin ster, 18 punten in de Gault Millau

Tel: 030-26021263

Bus 200 vanaf ZOO, maar taxi ligt meer voor de hand.

18.00-22.30, op zondag gesloten

www.hugos-restaurant.de