De Bleibtreustrasse kent tientallen restaurants, van allerlei nationaliteiten, maar een goeie Turk ontbrak nog. Daarin is nu voorzien. Wat jarenlang een onopvallend, ouderwets ogend “Anatolisch” restaurantje was, is sinds medio mei 2006 omgetoverd tot een moderne witte, smaakvolle pijpela met terras. De vader is eruit getrokken, dochter en schoonzoon hebben de zaak overgenomen, onder de naam Mey, wat “wijn” betekent in het oud Turks. Een meyhaneler is dan ook een wijnhuis, leert ons de spijskaart. Als wij een week na de opening plaatsnemen op het terras, zijn we bijna de enige gasten, maar het moet nog even wennen. De lunch, aldus de eigenaresse, loopt heel goed.
De gast wordt in de watten gelegd: de tafels zijn ook buiten onberispelijk gedekt en er liggen plaids voor het geval dat de avond wat frisser wordt. De bediening is zeer alert, de keuken eenvoudig, maar heel behoorlijk en de prijzen bijzonder vriendelijk.

Wat aten wij?

Verwacht hier geen culinaire hoogstandjes, maar traditionele Turkse gerechten. We begonnen met de tarama, gepureerde viskuit met olijfolie en specerijen, een lekker fris voorgerecht, mooi van kleur, vergezeld van overwarm brood, gevolgd door Yogurtlu Tavuk Külbasti oftewel gegrillde kip op plat brood in een saus van boter, yoghurt en tomaat. Je moet wel erg van yoghurt houden om dit gerecht ten volle te waarderen! De voortreffelijke smaak van de kip komt een beetje in het gedrang. Volgende keer komen de lamskoteletten van de grill aan de beurt, nemen we ons voor. We drinken glazen huiswijn, een witte en rode Villa Doluca, niets op aan te merken (het mineraalwater komt ook hier helaas uit San Pellegrino en is dus te duur, wel kun je voor 1 euro een glas stil water krijgen) en Turkse koffie toe. Voor 20 euro per persoon hadden we leuk en lekker gegeten.

Bleibtreustrasse 47
Tel. 030 88681584