Gezien de recente ervaringen van Jan met de nieuwe Spaanse keuken in Valencia en een interessante kritiek van gourmet recensent Hein z Horrmann  in “Die Welt” , togen  wij met een klein gezelschap richting Hackesche Markt, het epicentrum van het jonge en hippe Berlijn. Vlakbij het S-Bahn station bevindt zich het Spaanse culturele centrum “Cervantes” met op de begane grond het restaurant Pata Negra. Het restaurant is niet al te groot, modern en comfortabel met keurig gedekte tafels. De hoge vensterramen dragen bij aan een te luide akoestiek, die in de loop van de avond alleen maar slechter werd, doordat men ondanks onze bezwaren steeds weer muziek aanzette.

De uit Peru afkomstige chef-kok Enrique Servan nam alle moeite om ons gezelschap met raad en daad terzijde te staan, wat in een aantal gevallen ook nodig bleek, omdat het personeel, hoe vriendelijk ook, nog al wat steken liet vallen.

Zo bestelde Marjolijn een glas open witte wijn en moest daar veel te lang op wachten, terwijl de ober bovendien bij het hoofdgerecht met een halve fles rode wijn  (Penedès) kwam aanzetten voor het hele gezelschap, met het excuus dat er geen hele flessen meer waren, wat gelukkig niet bleek te kloppen.  Verder probeerde de bediening tot tweemaal toe bij een van de gasten het bord weg te nemen, terwijl de gast duidelijk aangaf nog niet klaar te zijn met eten.

De Spaanse wijnkaart is zeer uitgebreid, maar niet altijd even doorgrondelijk. Enerzijds zijn de glazen open wijn te duur (een matige Cabernet Sauvignon Merlot voor € 6,70) terwijl een fles uitstekende Penedès 2005 voor slechts €17,50. Op de kaart stond een Blanc Pescador 2006 voor luttele €11,90. Voor het mooie mineraalwater Pineo (literfles) wordt helaas al €6,50 gerekend.  

Servan probeerde ons te verleiden tot het verasssingsmenu (vanaf 5 gangen voor €51), maar vanwege de deze avond geserveerde Iberico eikeltjes varkenskotelet, besloten wij à la carte te eten. Het prijsniveau is,  zeker voor Berlijn, aan de pittige kant.

Wat aten wij:

Wij werden met  een zeer fraaie amuse-bouche verrast: een gekarameliseerde crema catalana met als basis een verfijnde olijvenmousse.

Voorgerechten:

 De huisgerookte garnalenspies in een wolk van rode limettenschuim op een bedje van gepureerde erwten was subliem (€17.  De gebakken mosselen in tempura-deeg met schuim van tonijn met kappertjes  kreeg een gemengde reactie. Twee gasten vond de tempura wat te fors aangezet, de mosselen te droog en de smaak van de kappers iets te dominant ( €13).

Het voorgerecht van inktvis (ciperones) met kipfilet kon niet overtuigen, Het deed denken aan de beruchte Portugese menggerechten. De ciperones waren geweldig, maar de kip voegde niets toe. Een uit de hand gelopen poging creatief te koken?

Een van de gasten koos voor een tomatencreatie (driemaal tomaat) en was verrukt over de frisse en volle smaak. De elegant geserveerde creatie werd  begeleid door een smakelijk soepje. Marjolijn nam een bord met Pata Negra ham, waar zij zeer content mee was (€18). Wij stelden het natuurlijk op prijs dat de chef even later iedereen een spiesje met Pata Negra aanbood.

Hoofdgerechten:

De kotelet van het Pata Negra-varken, met als bijgerecht een fraai vierkant stuk gort gegaard in eikeltjessoep, was prachtig gebraden en zeer rijk van smaak (€ 24).

De wolfsbaars was zeer vers en uitstekend klaargemaakt, maar de begeleidende mini tomaten-vanille paella, die in een apart pannetje werd opgediend, viel door de vanille te zoet uit. Hier overtroefde de fantasie van de nieuwe Spaanse keuken de smaak. De saus van macedamianoot en paprika was daarentegen wel goed geslaagd (€ 19).

Als dessert kwamen diverse Spaanse heerlijkheden op tafel. De crema catalana was gloeiend heet en werd met een schuimkop in een kop geserveerd (€10). De flan dreef in een prachtige amandelsaus (€9). Beide gerechten waren interessant, maar te hoog geprijsd.

Na een paar glaasjes Oroucho (aquavit uit Galicië) en diverse cortado´s betaalden wij de man/vrouw iets meer dan €60.

Resumé: Wie de nieuwe Spaanse keuken wil uitproberen en van goede Spaanse wijn houdt, is hier aan het goede adres met vaak zeer interessante gerechten, die goed zijn klaargemaakt. Door te ver doorgedreven creativiteit  bestaat het risico dat niet alles gelukt is. De bediening is weliswaar vriendelijk, maar  laat te veel steken vallen. Het prijsniveau is aan de hoge kant.

Restaurant Pata Negra
Instituto Cervantes
Rosenstrasse 19/19
10178 Berlin

Tel: 030-84712812

www.pata-negra-berlin.de

S-Bahn Hackesche Markt

Maandag t/m vrijdag zeer redelijke lunchgerechten

Zondag gesloten

Credietkaarten worden geaccepteerd