|
Restaurants - top - Rutz Je loopt er drie keer langs zonder het te zien, maar eenmaal binnen is het verrassend mooi, modern, intiem en trendy. Weinbar Rutz, tegenover het Dorotheenfriedhof aan de Chausseestrasse, het verlengde van de Friedrichstrasse, doet zijn naam eer aan. Meer dan 1000 flessen liggen op de bezoeker te wachten, om mee te nemen of ter plaatse te nuttigen. De wijnkaart is zeer uitgebreid en gevarieerd, bovendien zeer sympatiek geprijsd. Vooral de Duitse en Oostenrijkse wijnen zijn goed vertegenwoordigd. In de wijnbar zelf, op de begane grond, kan men een mooie avond beginnen met een aperitiefwijn. Wie niet van achtergrondmuziek houdt hoeft niet te wanhopen: de bediening is zonder morren bereid de muzikale omlijsting te dempen of helemaal uit te zetten. Via monumentale trappen komt men dan in het restaurant, met lekker zittende en fraai ogende stoele, maar helaas iets te krappe tafels. Wij arriveerden in de plensregen, maar op mooie dagen kan men genieten van een prachtig, zeer royaal dakterras. De keuken is Duits georienteerd met internationale trekjes. De kaart is klein, maar fantasievol. Minpuntje: ook de porties zijn vrij klein, zeker in relatie tot het voor Berlijn vrij hoge prijsniveau. het bedienend personeel is vriendelijk, maar jong, en net niet professioneel. Wat aten wij? Wij lieten de kok beslissen en kozen voor het vier gangen verrassingsmenu a 42,50 euro per persoon. De amuse bestond uit een kopje venkelcremesoep en een stukje krab op saffraanrijst. De eerste gang was heel bijzonder: een frisse terrine van gepekelde eisbein (varkenspoot), en een bonbon van diezelfde eisbein op een puree van erwten. vergezeld van een groene en een witte asperge. (Eisbein wordt zo genoemd omdat het bot in de varkenspoot heel vroeger gebruikt werd om schaatsen uit te snijden.) Het tussengerecht was een stukje op de huid gebakken dorade op een asperge-tomaat-risotto en ook bij het hoofdgerecht kwam de asperge op tafel, in de vorm van een asperge-aardappelpuree als begeleiding van een fraai stukje mozaiek van parelhoen, kaas en aspic van tomaat. Het dessert bestond uit creme brulee op witte chocola en een kruidig smakende "Waldmeister"-sorbet op een bedje van gepureerde aardbeien. Wat de wijn betreft hadden wij voor het arrangement gekozen, maar dat is geen aanrader. Vooral de Duitse rode wijn (Black Print geheten) was een flinke tegenvaller. Men kan beter zelf de wijn uitkiezen en dan kunnen we de witte Salwey (Grauburgunder) uit Baden van harte aanbevelen. Creditcards zijn welkom en wij betaalden voor twee personen 155 euro. |
Rutz |
|