|
Restaurants - teleurstellend - San Marino Over de plek kunnen we kort zijn: je zit er heerlijk, daar bij San Marino op de levendige Savignyplatz. Een groot, gezellig terras met veel zitplaatsen, netjes gedekt, veel personeel. Op drukke avonden kan men maar beter niet na een uur of negen komen, want dan zijn alle tafels bezet. Aardige gewoonte: alleen-eters kunnen bij andere eenlingen aan tafel worden geplaatst, uiteraard met beider goedvinden. Een goudmijn is het, dit San Marino: altijd een volle bak, ook ’s winters, als de overkapping met plastic voorhang de regen en de sneeuw buitenhoudt. Die situatie is op een snikhete juli-avond overigens moeilijk voorstelbaar. Wij strijken er bezweet neer, in de hoop op een goede Italiaanse maaltijd. Maar dan wreekt zich toch het toeristische karakter. De verwachtingen kunnen maar beter niet te hoog gespannen zijn.Wat aten wij? De kaart is uitgebreid en biedt keus genoeg. We komen uit op de crema di pomodoro oftewel gebonden tomatensoep, mooi van kleur en goed van smaak, en tomaat met mozzarella en basilicum. Niets op aan te merken. Lekker brood erbij, boter voor de liefhebbers, olie en azijn op tafel, een fles apollinaris mineraalwater (het glas bevat een schijfje citroen en een paar ijsblokjes) en twee flinke bellen Pinot Grigio. Het begint dus allemaal veelbelovend. Het hoofdgerecht wordt echter een afknapper. Omdat het cantharellenseizoen is aangebroken en veel restaurants, waaronder San Marino, speciale “Pfifferlingen” -menus serveren, verheugen wij ons op de cantharellen met roereieren en met lamscoteletten. De salade wordt, naar Italiaanse gewoonte, voorafgaand aan het hoofdgerecht geserveerd, maar stelt niets voor. Harde, smakeloze bladeren met een stukje tomaat en paprika en een zeer on-italiaanse yoghurtdressing. De cantharellen blijken vervolgens al de hele dag in de pan gebivakkeerd te hebben, zodat ze zompig en kleverig zijn geworden. Een doodzonde voor deze smakelijke paddestoel. De meegebakken ui die ook al uren in de pan heeft gelegen maakt de smaak er niet beter op. Het is een kleffe hap. Aan de roereieren mankeert niets en het lamsvlees is ronduit goed. Maar toch. Wij kiezen in het vervolg een restaurant op een iets minder toeristische lokatie. Duur is het allemaal niet; met nog een espresso en een latte macchiato na de maaltijd waren we 54 euro lichter. |
San Marino Savignyplatz 12 |
|